2026 වසර සඳහා නිකුත් කර ඇති නවතම Numbeo රථවාහන දර්ශකයට අනුව, මුළු මහත් ආසියානු කලාපයේම වඩාත්ම අධික රථවාහන තදබදයක් පවතින රට බවට ශ්රී ලංකාව පත්ව තිබේ. මෙම නවතම දත්ත වාර්තාවන්ට අනුව ශ්රී ලංකාව රථවාහන දර්ශක ලකුණු 254.5 ක් ලබා ගනිමින් මෙම අවාසනාවන්ත ශ්රේණිගත කිරීම්හි පෙරමුණ ගෙන සිටියි.
ආසියාවේ සෙසු රටවල් සමඟ සංසන්දනය කිරීමේදී ලකුණු 246.2 ක් ලබාගත් බංග්ලාදේශය දෙවන ස්ථානයටත්, ඉරානය ලකුණු 215.3 ක් ලබා ගනිමින් තෙවන ස්ථානයටත්, ඉන්දියාව ලකුණු 205.1 ක් ලබා ගනිමින් සිව්වන ස්ථානයටත් පත්ව ඇත. අග්නිදිග ආසියානු කලාපයේ විශාලතම මෙන්ම වැඩිම ජනගහනයක් වෙසෙන ඉන්දුනීසියාව ලකුණු 191.1 ක් ලබා ගනිමින් පස්වන ස්ථානයට පත්ව ඇති අතර, එමගින් සමස්ත ආසියාව පුරාම දිනෙන් දින වර්ධනය වන මාර්ග තදබදයේ බරපතල අභියෝගය මැනවින් පැහැදිලි කෙරේ. මීට අමතරව ජෝර්දානය, තුර්කිය, ලෙබනනය, පිලිපීනය සහ පකිස්ථානය යන රටවල් කලාපීය වශයෙන් වැඩිම රථවාහන තදබදයක් සහිත ඉහළම රටවල් 10 අතර රැඳී සිටින අතර මැලේසියාව, තායිලන්තය, සිංගප්පූරුව සහ වියට්නාමය වැනි රටවල් සාපේක්ෂව ඉතා අඩු රථවාහන තදබදයක් පවතින මට්ටම් වාර්තා කිරීමට සමත්ව තිබේ.
ගෝලීය මට්ටමින් සලකා බැලීමේදී ශ්රී ලංකාව ලෝකයේම තෙවනුවට වැඩිම රථවාහන තදබදයක් සහිත රට ලෙස නම් කර ඇති අතර, එහි පළමු ස්ථාන ද්විත්වය පිළිවෙලින් ලකුණු 320.3 ක් ලබාගත් නයිජීරියාව සහ කොස්ටාරිකාව සතු කරගෙන ඇත. බංග්ලාදේශය සහ කෙන්යාව ගෝලීය වශයෙන් ඉහළම රටවල් පහේ ලැයිස්තුව සම්පූර්ණ කරන සෙසු රටවල් වේ. ගමනාගමනය සඳහා ගතවන කාලය, තදබදය හේතුවෙන් අපතේ යන කාලය, ඉන්ධන කාර්යක්ෂමතාව බිඳවැටීම මෙන්ම වාහන තදබදය නිසා සිදුවන කාබන් ඩයොක්සයිඩ් විමෝචනය වැනි ප්රධාන සාධක රැසක් පදනම් කරගනිමින් Numbeo ආයතනය විසින් මෙම දර්ශකය ගණනය කර තිබේ.
මෙම ශ්රේණිගත කිරීම් ප්රකාශයට පත්වීමත් සමඟ සමාජය තුළ දැඩි කතාබහක් මෙන්ම විවේචනාත්මක මහජන විශ්ලේෂණයන් ද මතු වී ඇත. මහජන අදහස්වලට අනුව, මෙම දර්ශකයේ විශ්වාසනීයත්වය පිළිබඳව බහුතරයක් දෙනා ප්රශ්න කරන්නේ බැංකොක්, ජකර්තා, ඩකා, මුම්බායි සහ දිල්ලි වැනි ආසියාවේ ප්රධාන නගරවල පවතින දරුණු වාහන තදබදය සමඟ සසඳන විට ශ්රී ලංකාවේ පවතින තත්ත්වය ඊට වඩා බොහෝ සෙයින් යහපත් මට්ටමක පවතින බව පවසමිනි. Numbeo දර්ශකය යනු ඕනෑම අයෙකුට අන්තර්ජාලය ඔස්සේ මනාපය පළ කළ හැකි සහ දත්ත සැපයිය හැකි සමීක්ෂණ ක්රමවේදයක් මත පදනම් වූවක් මිස සැබෑ භූමියේ පවතින වාස්තවික දත්ත මත පමණක් පදනම් වූවක් නොවන බැවින් මෙහි යම් පක්ෂග්රාහීත්වයක් හෝ දෝෂ සහිත බවක් තිබිය හැකි බව බොහෝ දෙනා පෙන්වා දෙති. කෙසේ වෙතත්, කොළඹ සහ තදාසන්න ප්රදේශවල පවතින වාහන තදබදයේ වර්ධනයක් දක්නට ලැබෙන බව පිළිගන්නා මහජනතාව, විශේෂයෙන්ම බොරැල්ල හන්දිය, ඔරුගොඩවත්ත මෙන්ම නුගේගොඩ-නාවල මාර්ගය වැනි ස්ථාන දෛනිකව දැඩි අවහිරතාවලට ලක්වන ප්රධාන කලාප ලෙස හඳුනා ගනිති.
රටේ ප්රවාහන අර්බුදයට විසඳුම් සෙවීම සම්බන්ධයෙන් ද මහජනතාව අතර විවිධ මතවාද ගැටෙමින් පවතී. ඇතැම් පාර්ශ්වයන් ජපන් සැහැල්ලු දුම්රිය සංක්රමණ ව්යාපෘතිය වැනි මහා පරිමාණ ව්යාපෘති දේශපාලන හේතූන් මත අතහැර දැමීම විවේචනයට ලක් කරන අතර, තවත් පිරිසක් පෙන්වා දෙන්නේ කිලෝමීටර් 16ක් වැනි කෙටි දුරක් සඳහා ඩොලර් බිලියන 2.2 සිට 2.5 දක්වා වූ අතිමහත් ධනස්කන්ධයක් වැය කිරීම ප්රායෝගික නොවන බවත්, එම පිරිවැය පියවා ගැනීමට පරම්පරා ගණනාවක් ගතවනු ඇති බවත්ය. ඊට සාපේක්ෂව අඩු පිරිවැයක් එනම් ඩොලර් මිලියන 192ක් පමණ ඇස්තමේන්තුගත කර ඇති කොළඹ තදාසන්න දුම්රිය කාර්යක්ෂමතාව ඉහළ නැංවීමේ ව්යාපෘතිය ක්රියාත්මක කිරීම, දුම්රිය මාර්ග විද්යුත්කරණය සහ මෙට්රෝ බස් සේවාවන් ශක්තිමත් කිරීම වඩාත් යෝග්ය විකල්ප ලෙස යෝජනා කෙරේ. මීට අමතරව, නගරයට ඇතුළු වන පෞද්ගලික වාහන සංඛ්යාව සීමා කිරීම, ආසන ප්රමාණයට වඩා අඩුවෙන් මගීන් ප්රවාහනය කරන වාහන නගරයට ඇතුළු වීමේදී ගාස්තුවක් අය කිරීම සහ මාර්ග විනය දැඩිව ක්රියාත්මක කිරීම වැනි ප්රායෝගික උපක්රම මගින් පවතින තදබදය අවම කරගත හැකි බවට ද අදහස් පළ වේ.
