ඉන්දියාව පුරා පැතිර යන අධික උෂ්ණත්වය හේතුවෙන් දිල්ලි අගනුවර ඇතුළුව එරට ප්රාන්ත 28කින් හරි අඩකම පාහේ පාසල් මැයි මස මැද භාගයේ සිට ජුනි මස අවසානය දක්වා වසා දැමීමට බලධාරීන් පියවර ගෙන තිබේ. මේ වන විටත් බාහිර උෂ්ණත්වය සෙල්සියස් අංශක 41 (ෆැරන්හයිට් 106) ඉක්මවා ඇති අතර, මෙවර අප්රේල් මාසයේ සිටම මෙවැනි දරුණු උෂ්ණත්ව තත්ත්වයන් දක්නට ලැබුණි.
ගිම්හාන නිවාඩුව ආරම්භ වීමට පෙර මෙලෙස දිගින් දිගටම පාසල් වසා දැමීම හේතුවෙන් දහස් ගණනක් වූ දෙමාපියන් සිය රැකියාව සහ දරුවන්ගේ කටයුතු සමබර කරගැනීමට නොහැකිව දැඩි අපහසුතාවයකට පත්ව සිටිති.මෙම අර්බුදකාරී තත්ත්වය හමුවේ දරුවන්ගේ රැකවරණය පිළිබඳ වගකීම බොහෝ දුරට කාන්තාවන් වෙත පැවරී ඇති බැවින්, රැකියාවල නිරත වන මව්වරුන් මෙහි ප්රධානතම ගොදුර බවට පත්ව ඇත. නම හෙළි කිරීමට අකමැති වූ කම්කරු ආර්ථික විද්යාඥයෙකු පෙන්වා දෙන්නේ, නිරන්තරයෙන් පාසල් වසා දැමීම හේතුවෙන් බොහෝ කාන්තාවන්ට නිවසේ රැඳී සිටීමට හෝ අඩු වැටුප් සහිත වෙනත් රැකියාවලට යොමු වීමට සිදුව ඇති බවයි. මේ හරහා පවුල්වල සමස්ත ආදායම අඩු වී සමහර පවුල් දරිද්රතාවයට පත්වීමේ අවදානමක්ද මතු වී ඇති බව එම විද්යාඥයා වැඩිදුරටත් අවධාරණය කළේය.
මෙම තත්ත්වයට මුහුණ දුන් සාක්ෂි කට්යාල් (Sakshi Katyal) නම් මවගේ අත්දැකීම ඊට කදිම නිදසුනකි. වායුසමනය කළ නිවසේ සිටියද, සිය පස් හැවිරිදි දියණියගේ මාර්ගගත පන්ති (online classes) සඳහා උපකාර කිරීම සහ තමන්ගේ රාජකාරි සමබර කර ගැනීමට නොහැකි වූ බැවින් ඇය පසුගිය පෙබරවාරි මාසයේදී සිය රැකියාවෙන් ඉවත් වූවාය. ඇය පවසන පරිදි, කාර්යාලයේ කළමනාකරු ඇගෙන් විවිධ වාර්තා ඉල්ලා සිටින මොහොතේම දරුවාද ආහාර සහ ඇගේ අවධානය ඉල්ලා සිටීම පාලනය කරගත නොහැකි තත්ත්වයක් විය. වර්තමානයේදී ඔවුන්ගේ පවුල එක් ආදායමකින් පමණක් යැපෙන අතර, මසකට රුපියල් 50,000ක (පවුම් 400) නිවාස ණයක් ගෙවීමටද ඔවුන්ට සිදුව තිබේ. අතීතයේදී තනිවම තම වියදම් පියවා ගත් ඇයට අද වන විට සිල්ලර බඩු මිලදී ගැනීමට මෙන්ම දියණියගේ පාසල් ගාස්තු සඳහාද සැමියාගෙන් මුදල් ඉල්ලීමට සිදුව ඇත.
මේ සම්බන්ධයෙන් අදහස් දැක්වූ දිල්ලියේ උසස් අධ්යාපන දෙපාර්තමේන්තුවේ ජ්යෙෂ්ඨ නිලධාරියෙකු පාසල් වසා දැමීමේ තීරණය සාධාරණීකරණය කළේය. ඔහු ප්රකාශ කළේ රජය මේ මොහොතේ උත්සාහ කරන්නේ දරුවන්ගේ ජීවිත බේරා ගැනීමට බවයි. බොහෝ පාසල්වලට මෙවැනි අධික උෂ්ණත්වයකට මුහුණ දීම සඳහා අවශ්ය යටිතල පහසුකම් නොමැති බවත්, මාර්ගගත පන්ති සම්පූර්ණයෙන්ම ඵලදායී නොවුණත් මේ මොහොතේ දරුවන්ගේ ආරක්ෂාවට මූලිකත්වය දිය යුතු බවත් ඔහු පෙන්වා දුන්නේය.
පාසල් වැසී යාමෙන් ඇති වී තිබෙන මෙම සමාජීය අර්බුදය ඉහළ වෘත්තීය අංශවලටද එකසේ බලපා ඇත. බිලියන 1.4ක ජනගහනයක් සිටින ඉන්දියාවේ ළමා හෘද රෝග විශේෂඥයින් සිටින්නේ 500කටත් අඩු ප්රමාණයකි. නොයිඩා (Noida) ප්රදේශයේ සේවය කරන 44 හැවිරිදි නුපූර් ගෝයල් (Noopur Goyal) යනු ජීවිත තර්ජනයක් ඇති හෘද රෝග සහිත දරුවන්ට ප්රතිකාර කරන එවැනි විශේෂඥවරියකි. තනි මවක් ලෙස කටයුතු කරන ඇයටද, හදිසියේ පාසල් වසා දැමීමේ නිවේදන නිකුත් වන විට සිය අතිශය කාර්යබහුල කාලසටහන කළමනාකරණය කර ගැනීම අභියෝගයක් වී තිබේ. "නිවසේ සේවිකාව නොපැමිණි නිසා වැඩට යා නොහැකි බව පිරිමියෙකු පවසනවා ඔබ අසන්නේ කලාතුරකින්. නමුත් වර්තමානයේ කාන්තාවන්ට නිරන්තරයෙන්ම එසේ පැවසීමට සිදුව තිබෙනවා" යනුවෙන් ඇය මේ පිළිබඳව අදහස් දක්වමින් පැවසුවාය.