
ශ්රී ලාංකීය සංගීත ක්ෂේත්රයේ "දේශයේ ස්වර්ණමය හඬ" ලෙස සම්භාවනාවට පාත්ර වූ ප්රවීණ ගායිකා විශාරද නන්දා මාලනී හෙවත් මිරිහාන ආරච්චිගේ නන්දා මාලනී පෙරේරා මහත්මිය සිය 83 වන උපන්දිනට දින තුනක් තිබියදී 2026 අගෝස්තු 20 වන දින නාවල පිහිටි ඇගේ නිවසේදී අභාවප්රාප්ත වූ බව සංවේගයෙන් යුතුව දන්වන්නට සිදුව තිබේ.
දශක හතකට ආසන්න කාලයක් පුරා මෙරට සංස්කෘතික ප්රවාහයේ නොමැකෙන සලකුණක් තැබූ ඇය මියයන විට 82 වන වියේ පසුවූවාය.
1943 අගෝස්තු 23 වන දින අලුත්ගම ලෙව්වන්දූව ප්රදේශයේ ගැමි පවුලක සිව්වන දරුවා ලෙස ඇය උපත ලැබූ අතර, ඇයට සහෝදරියන් සතර දෙනෙකු සහ සහෝදරයන් සතර දෙනෙකු සිටියහ. වින්සන්ට් පෙරේරා මහතා ඇගේ පියා වූ අතර මව ලියනගේ එමලි පෙරේරා මහත්මියයි. පසුව කොළඹ කොටහේන වෙත පදිංචිය වෙනස් කළ ඇගේ පවුල, ඇයව කොටහේන ශ්රී ගුණානන්ද විද්යාලයට ඇතුළත් කළ අතර එහිදී ටී. එන්. මාගරට් පෙරේරා ගුරුමාතාවගෙන් මූලික සංගීත අධ්යාපනය ලබා ගැනීමට ඇයට අවස්ථාව හිමිවිය.
බී. වික්ටර් පෙරේරා මහතා යටතේ වැඩිදුර සංගීතය හැදෑරූ ඇය, හේවුඩ් සෞන්දර්ය ආයතනයේ වසරක කාලයක් අධ්යයන කටයුතු කර 1963 දී ඉන්දියාවේ ලක්නව් නුවර භාත්ඛණ්ඩේ සංගීත විද්යාපීඨයට සම්බන්ධ වූවාය. පසුව 1984 දී ප්රථම පන්තියේ සාමාර්ථයක් සහිතව විශාරද උපාධිය ලබාගත් ඇයට, 2017 වසරේදී සෞන්දර්ය කලා විශ්වවිද්යාලය මගින් "දර්ශන ශූරී" ගෞරව ආචාර්ය උපාධිය පිරිනමන ලද අතර එය ශ්රී ලාංකේය විශ්වවිද්යාලයකින් කාන්තා කලාකාරිනියකට හිමිවූ ප්රථම මෙවැනි ඇගයීමයි.
ඇගේ වෘත්තීය ගායන ජීවිතය ආරම්භ වූයේ 1956 දී බොරැල්ල තරුණ බෞද්ධ සංගමය සංවිධානය කළ පද්ය ගායනා තරගයෙන් රන් පදක්කම දිනාගැනීමත් සමඟ වන අතර, ඒ හරහා පණ්ඩිත ඩබ්ලිව්. ඩී. අමරදේවයන්ගේ ආරාධනයෙන් ලංකා ගුවන්විදුලි සංස්ථාවේ "ළමා මණ්ඩපය" වැඩසටහනට සම්බන්ධ වී ඇය "බුදු සාදු" ගීතය ගායනා කළාය. අනතුරුව 1961-1963 කාලසීමාවේදී ශ්රී ලංකාවේ ප්රථම වර්ණ චිත්රපටය වන 'රන්මුතු දූව' සඳහා අමරදේවයන්ගේ සංගීතයට සහ චන්ද්රරත්න මානවසිංහයන්ගේ පද රචනයට නාරද දිසාසේකර සමඟ "ගලන ගඟකි ජීවිතේ" ද්විත්ව ගීතය ගායනා කරමින් ඇය සිනමා පසුබිම් ගායනයට පිවිසියාය. එම ගීතය වෙනුවෙන් ප්රථම සරසවිය සම්මාන උළෙලේදී හොඳම පසුබිම් ගායිකාවට හිමි සම්මානය දිනාගැනීමට ඇය සමත් වූ අතර පසුව සිංහල සිනමාවේ වැඩිම සම්මාන ලැබූ ගායිකාවන් අතරට ද එක්වූවාය.
ශ්රී ලාංකේය සංගීත ක්ෂේත්රයේ නව මංපෙත් විවර කරමින් ඇය 1973-1979 කාලයේදී ඒකපුද්ගල ගී ප්රසංග 530 කට අධික ප්රමාණයක් පවත්වන ලදී. පසුව 1981-1984 අතරතුර 'සත්යයේ ගීතය' ප්රසංග 500 ක් පමණ පැවැත්වූ අතර, 1987-1988 කාලයේදී මාස 18 ක් තුළ පැවැත්වූ 'පවන' ප්රසංග මාලාව දර්ශන 205 කින් සමන්විත විය. සුනිල් ආරියරත්නයන්ගේ පද රචනයෙන් පෝෂණය වූ 'පවන' ප්රසංගය, සමාජ අසාධාරණය, පීඩනය සහ සාමාන්ය ජනතාවගේ අරගලයන් ඍජුවම ප්රශ්න කළ දේශපාලනික තේමාවන්ගෙන් යුක්ත වූ හෙයින් ජාතික ගුවන්විදුලිය සහ රූපවාහිනිය ඔස්සේ තහනම් කෙරුණු අතර එහි කැසට් පට ළඟ තබා ගැනීම පවා අවදානම් සහගත විය.
දීර්ඝ විවේකයකට පසු 2010 වසරේදී සිරස එෆ්.එම්. සමඟ එක්ව 'ශ්වේත රාත්රිය' ප්රසංගය පැවැත්වූ ඇය, 1971 දී අමරදේවයන් සමඟ 'ශ්රවණ ආරාධනා' ප්රසංගයට ද දායක වූ අතර 1984 දී 'නන්දා මාලනී ආශ්රමය' නමින් සංගීත ආයතනයක් පිහිටුවූවාය. ඉන්දියානු ශාස්ත්රීය සංගීතය, ජනගී, පොප්, සෝල් සහ ආර් ඇන්ඩ් බී සංගීත අංග මුසු කරමින් ආදරය, දෛනික ජීවිතය, දේශප්රේමය, කාන්තා අත්දැකීම්, බෞද්ධ භක්තිය සහ සමාජ විවේචන අන්තර්ගත ගීත රැසක් ඇය ගායනා කළාය. "ගලන ගඟකි ජීවිතේ", "සන්නාලියනේ", "රන් දහඩිය බිංදු බිංදු", "මේ සිංහල අපගේ රටයි", "සකුරා මල් පිපීලා", "අම්මාවරුනේ", "පිපුණු මලේ රුව", "සුදු හාමිනේ" සහ පවන, සත්යයේ ගීතය යුගවල ගීත ඒ අතර ප්රමුඛ වේ.
ඇගේ කලා ජීවිතය තුළ සරසවිය සම්මාන 11-12 ක් (1964 රන්මුතු දූව, 1966 සාරවිට සහ 2020 ද නිවුස්පේපර් දක්වා), ජනාධිපති සිනමා සම්මාන 8-10 ක්, 1995-1998 කාලයේ ජනප්රියම ගායිකාව සම්මානය, ස්වර්ණ සංඛ, සිග්නිස්, ස්ලිම් නීල්සන් සම්මාන මෙන්ම 2024 දෙරණ සිනමා සම්මාන උළෙලේදී ජීවිතයේ එක්වරක් පිදෙන සම්මානයෙන් ද පිදුම් ලැබුවාය. ඇයගේ නමින් 'Nanda Malini Ascocenda' නමැති සංකර ඔකීඩ් මල නම් කර ඇති අතර, 2025 අගෝස්තු මාසයේදී ශ්රී ලංකා ගුවන්විදුලි සංස්ථාවේ 9 වන මැදිරිය "ආචාර්ය නන්දා මාලනී මැදිරිය" ලෙස අග්රාමාත්යවරයාගේ ප්රධානත්වයෙන් නම් කෙරිණි.
සුනෙත් ගෝකුල මහතා සමඟ විවාහ වූ ඇයට වරුණි සරෝජා සහ ආමා සාරදා නමින් දියණියන් දෙදෙනෙකු සිටින අතර, ඇය විසින් 'පෙරදා මහ රෑ', 'පහන් කන්ද', 'සත්යයේ ගීතය', 'පවන', 'සින්දු හෝඩිය', 'මල්මඩ බිසවු', 'කිරිමඩු වැල්', 'නිලම්බරේ', 'සාරි පොඩිත්තක්', 'සාදු නාද', 'මලට රේණු', 'කුංකුම පොට්ටු' (දෙමළ ගීත) සහ 'අන්දහාරය' ඇතුළු කැසට් පට 25 ක් සහ සීඩී තැටි රාශියක් නිකුත් කර ඇත. ශාස්ත්රීය ප්රගුණත්වය, හැඟීම්බර සත්යවාදී බව සහ සමාජීය වගකීම එක්තැන් කළ ඇගේ හඬ මෙරට සංගීතයේ අනන්ය අරුමයක් ලෙස සදා අමරණීයව පවතිනු ඇත.