චීනය දශක ගණනාවක් තිස්සේ මෝටර් රථ, බැටරි සහ සූර්ය කෝෂ වැනි නිෂ්පාදන අංශයන්හි ලොව ප්රමුඛයෙකු ලෙස කටයුතු කළ අතර, මේ වන විට ඔවුන් සිය අවධානය නැවුම් පලතුරු සහ උසස් තත්ත්වයේ ආහාර නිෂ්පාදනය දෙසට යොමු කර ඇත. විශේෂයෙන්ම චීනයේ නිරිතදිග දේශසීමාවේ පිහිටි යුනාන් (Yunnan) පළාත, ගිනිකොනදිග ආසියානු නිෂ්පාදන සඳහා වූ ද්වාරයක සිට ගෝලීය වශයෙන් පිළිගත් උසස් ආහාර ප්රභවයක් බවට පරිවර්තනය වෙමින් පවතී.
විද්යුත් වාහන කර්මාන්තය නංවාලීම සඳහා යොදාගත් සහනාධාර, අඩු පොලී මූල්ය පහසුකම් සහ රාජ්ය ප්රතිපත්ති යන සාධකම දැන් මෙම කෘෂිකාර්මික ව්යාපෘතිය සඳහා ද යොදාගැනේ.මෙම උත්සාහයේ ප්රතිඵලයක් ලෙස චීනය මේ වන විට ලෝකයේ විශාලතම බ්ලූබෙරි නිෂ්පාදකයා බවට පත්ව තිබේ. ඊට අමතරව, ටිබෙට් දේශසීමාවට ආසන්න හිමාලය කඳුකර ප්රදේශවල ලොව මිල අධිකම වයින් වර්ග මෙන්ම ස්ටාර්බක්ස් වැනි ආයතනවල අලෙවි වන උසස් තත්ත්වයේ කෝපි ද නිෂ්පාදනය කෙරේ. එසේ වුවද, පසුගිය වසරේදී චීනය අපනයනය කළ බ්ලූබෙරි ප්රමාණයට වඩා හත් ගුණයක ප්රමාණයක් ආනයනය කර තිබීම විශේෂත්වයකි. දේශීය නිෂ්පාදන කොතරම් තිබුණද, පේරු රාජ්යයේ අලිගැටපේර, තායිලන්තයේ පොමෙලෝ හෝ පිලිපීනයේ කෙසෙල් වැනි ආනයනික වෙළඳ නාම කෙරෙහි ඇති ගෝලීය සහ දේශීය පිළිගැනීම තවමත් චීන දේශීය වෙළඳ නාමවලට හිමිවී නොමැත.
චීන පාරිභෝගිකයින්ගේ ආහාර රටාවේ විශාල වෙනසක් මෑතකාලීනව දක්නට ලැබේ. කෝවිඩ්-19 වසංගතය සහ 2008 වසරේ සිදුවූ මෙලමයින් අඩංගු ළදරු කිරිපිටි වංචාව වැනි ආහාර සුරක්ෂිතතා ගැටලු හේතුවෙන් ජනතාව ආහාරවල මූලාරම්භය සහ වෙළඳ නාමයේ කීර්තිය පිළිබඳව දැඩි අවධානයක් යොමු කරති. මේ වන විට චීන වැසියෙකුගේ වාර්ෂික පලතුරු පරිභෝජනය කිලෝග්රෑම් 60ක් දක්වා ඉහළ ගොස් ඇති අතර, එය කිලෝග්රෑම් 52ක් වන ගෝලීය සාමාන්යයට වඩා ඉහළ අගයකි. විශේෂයෙන්ම තරුණ පාරිභෝගිකයින් වගා කරන ප්රදේශ, කෘෂිරසායන භාවිතය සහ කල් තබා ගැනීමේ ද්රව්ය පිළිබඳව දැඩි සැලකිල්ලක් දක්වන අතර, දරුවන් සඳහා හැකි තරම් නැවුම් සහ රසායනික ද්රව්යවලින් තොර පලතුරු ලබා දීමට දෙමාපියන් පෙළඹී සිටිති.
2015 වසරේදී ජනාධිපති ෂී ජින්පින් යුනාන් පළාතේ කළ සංචාරයකදී, ග්රාමීය ආදායම් ඉහළ නැංවීම සඳහා "සුවිශේෂී සානුවල කෘෂිකර්මාන්තය" සංවර්ධනය කරන ලෙස නිලධාරීන්ට උපදෙස් දුන්නේය. එහි අරමුණ වූයේ අඩු සහ මධ්යම මට්ටමේ වෙළඳපොළවල් මඟහැර සෘජුවම ඉහළ පෙළේ වෙළඳපොළට පිවිසිය හැකි ලෝක මට්ටමේ හරිත ආහාර සන්නාමයක් නිර්මාණය කිරීමයි. 2025 වන විට බ්ලූබෙරි අස්වැන්නෙන් 30%ක් පමණ හොංකොං, සිංගප්පූරුව සහ මැලේසියාව වැනි රටවලට අපනයනය කර ඇති අතර එය ටොන් 7098ක් පමණ වේ. එහෙත් පේරු සහ චිලී වැනි රටවලින් කරන ආනයන ටොන් 52,000 දක්වා වර්ධනය වී ඇත. කුන්මිං (Kunming) නගරයෙන් පිටත සිටින බොහෝ ගොවීන් සිය සාම්ප්රදායික නෙළුම් වගාවන් අතහැර ලාභදායී බ්ලූබෙරි වගාවට යොමු වී ඇත. දේශීයව වගා කරන මෙම බ්ලූබෙරි, සති ගණනක් මුහුදු ගමන් හරහා එන ආනයනික පලතුරු වලට වඩා බෙහෙවින් නැවුම් බැවින් පාරිභෝගික ආකර්ෂණය දිනාගෙන තිබේ.
2021 දෙසැම්බර් මාසයේදී විවෘත කරන ලද චීන-ලාඕස් දුම්රිය මාර්ගය සහ නවීන ශීත දාම (cold-chain) ජාලය හේතුවෙන් කුන්මිං නගරය මහාද්වීපික බෙදාහැරීමේ මධ්යස්ථානයක් බවට පත්ව ඇත. මේ හරහා තොග වෙළඳපොළවල් වෙත දෛනිකව පැමිණෙන ශීත කළ ට්රක් රථ ප්රමාණය 20 සිට 100 දක්වා ඉහළ ගොස් ඇති අතර, පලතුරු නරක් වීමේ ප්රතිශතය 20% සිට 1% ට වඩා අඩු අගයක් දක්වා පහත වැටී තිබේ. බෙයිජිං නගරයට පැය 48ක් ඇතුළත නැවුම් ඩියුරියන් පලතුරු ප්රවාහනය කිරීමට ද දැන් හැකියාව ලැබී ඇත. කෙසේ වෙතත්, වයින් වැනි නිෂ්පාදන සම්බන්ධයෙන් ගත් කල, යුනාන් හි මීටර් 2200-2600 කඳුකරයේ නිෂ්පාදනය කරන ඩොලර් සිය ගණනක් වටිනා උසස් තත්ත්වයේ වයින් පවා ජාත්යන්තර වෙළඳපොළේ අලෙවි වන්නේ LVMH වැනි ප්රංශ සන්නාමයන් යටතේ වීම හරහා චීනය තවමත් කීර්තිනාමය අතින් ජයගත යුතු අභියෝග ඇති බව පැහැදිලි කරයි.