දේශපාලන හා ආරක්ෂක හේතුන් මත ඉරානය පුරා පනවා තිබූ දින 88ක දීර්ඝතම අන්තර්ජාල තහනම ඉවත් කරමින් ටෙහෙරාන් පාලනය නැවතත් ජනතාවට සන්නිවේදන පහසුකම් ලබාදීමට පියවර ගෙන තිබේ. එක්සත් ජනපදය සහ ඉරාන පාලනය අතර පසුගිය පෙබරවාරි 28 වනදා ඇති වූ ගැටුම්කාරී වාතාවරණයෙන් පසුව ජාතික ආරක්ෂාව මුල්කර ගනිමින් මිලියන 90කට ආසන්න සමස්ත ජනගහනයක් පූර්ණ සන්නිවේදන අන්ධකාරයක ගිල්වීමට එරට බලධාරීන් කටයුතු කර තිබුණි.
මෙම දීර්ඝකාලීන අන්තර්ජාල ඇනහිටීම හේතුවෙන් එරට ව්යාපාරික ක්ෂේත්රයට දිනකට ඩොලර් මිලියන 80ක පමණ දැවැන්ත ආර්ථික පාඩුවක් සිදු වූ අතර, එය සිවිල් වැසියන්ගේ දෛනික ජීවිතයට සහ මානසික සුවයට ද දැඩි බලපෑමක් එල්ල කළේය.මෙම තහනම ක්රියාත්මක වූ කාලසීමාව තුළ ඉරාන වැසියන්ට විදේශීය වෙබ් අඩවි හෝ ස්වාධීන පුවත් සේවා වෙත ප්රවේශ වීමට අවස්ථාව අහිමි වූ අතර, ඔවුන්ට භාවිත කිරීමට සිදු වූයේ රජයේ දැඩි වාරණයට ලක්වූ යෙදුම් සහ වෙබ් අඩවි කිහිපයකින් සමන්විත දේශීය අන්තර්ජාල පද්ධතියක් පමණි. මේ හේතුවෙන් තමන් කිසිදු බාහිර තොරතුරක් නොමැතිව හුදෙකලා වූ බවත්, රජය විසින් පාලනය කරනු ලබන පුවත් පමණක් කියවීමට සිදුවීම දැඩි පීඩාවක් වූ බවත් ටෙහෙරාන් නුවර පදිංචි වැසියන් පවසති. කෙසේ වෙතත්, සාමාන්ය වැසියන් මෙලෙස සන්නිවේදන මෙවලම් අහිමිව පීඩා විඳිද්දී, එරට ඉහළ රාජ්ය නිලධාරීන්ට සහ ප්රභූ පැලැන්තියට විශේෂ අවසරයක් යටතේ කිසිදු බාධාවකින් තොරව ගෝලීය අන්තර්ජාලය භාවිත කිරීමට අවස්ථාව සලසා දී තිබීම ද විශේෂත්වයකි.
පසුගිය වසරේ පැවැති මැතිවරණ ව්යාපාරයේදී අන්තර්ජාල සීමාවන් ලිහිල් කරන බවට පොරොන්දු වූ ඉරාන ජනාධිපති මසූද් පෙසෙෂ්කියන් විසින් පත්කරන ලද විශේෂ ක්රියාකාරී කමිටුවක තීරණයකට අනුව මෙම අන්තර්ජාල පහසුකම් නැවත ස්ථාපිත කිරීම ආරම්භ කර තිබේ. නමුත් මෙම ක්රියාවලිය වහාම අත්හිටුවිය යුතු බවට එරට අධිකරණය නියෝග කර තිබුණ ද, ජනාධිපතිවරයාගේ පාර්ශවය එම තීරණය නොතකා අන්තර්ජාලය යථා තත්ත්වයට පත්කිරීමේ කටයුතු ඉදිරියටම පවත්වාගෙන ගොස් ඇත. ඉරාන සන්නිවේදන හා තොරතුරු අමාත්ය සත්තාර් හෂේමි ද ප්රකාශ කර ඇත්තේ එරට ජනතාවට නිදහස් සන්නිවේදනයක් සහ ගතික ආර්ථිකයක් හිමිවිය යුතු බවයි.
දැනට පවතින තත්ත්වය අනුව ඉරානයේ සමස්ත අන්තර්ජාල ධාරිතාවයෙන් යථා තත්ත්වයට පත්ව ඇත්තේ සියයට 41ක ප්රමාණයක් පමණක් වන අතර, එය පසුගිය ජනවාරි මාසයේ පැවැති විරෝධතා මර්දනය කිරීමට පෙර තිබූ මට්ටමට වඩා බෙහෙවින් අඩු අගයකි. රටේ පවතින නීතිමය සහ දේශපාලනික ව්යාකූලත්වය හමුවේ අවසන් තීරණ ගනු ලබන්නේ කවුරුන්ද යන්න තවමත් අපැහැදිලි බව අන්තර්ජාල නිදහස වෙනුවෙන් පෙනී සිටින සංවිධාන පෙන්වා දෙයි. මේ හේතුවෙන්, තාක්ෂණික පහසුකම් අඩු සහ දිළිඳු ජනතාවට තවමත් අන්තර්ජාලයට පිවිසීමේ අවස්ථාව අහිමි වී ඇති බැවින් බහුතරයක් ජනතාව තවමත් පසුවන්නේ මාර්ගගත පහසුකම්වලින් බැහැරවය.
