දරාගත නොහැකි වූ දැඩි උෂ්ණත්වයත්, විදුලි පංකාවක සුළඟ පිළිබඳ ඇති වූ සුළු මතභේදයත් අවසානයේ මවකගේ ජීවිතය අළු කර දමනු ඇතැයි කිසිවෙකුත් නොසිතන්නට ඇත.
වත්තල, ඔලියමුල්ල ප්රදේශයේ කුලී නිවසක ජීවත් වූ තිස්හතර හැවිරිදි නිශාන්ති රුවනි තම සිරුරට ගිනි තබාගෙන මෙලොව හැර යන්නේ පවුලක් තුළ ඇති වූ එවන් ක්ෂණික කෝපයක් දුරදිග යාමේ අවාසනාවන්ත ප්රතිඵලයක් වශයෙනි. දරුවන් දෙදෙනෙකුගේ මවක වූ ඇය, සැමියා සහ නැන්දණිය සමඟ ගෙවූ ජීවිතය එක මොහොතකින් මේ අයුරින් ඛේදවාචකයකින් කෙළවර වී තිබේ.
පසුගිය දිනෙක රාත්රියේ නිශාන්තිගේ වැඩිමහල් දියණිය නින්දට ගොස් ඇත්තේ සිය මිත්තණිය හෙවත් සැමියාගේ මව සිටි කාමරයේය. එහෙත්, මේ දිනවල පවතින අධික රස්නය මධ්යයේ වුවද, මිත්තණිය විදුලි පංකාව සම්පූර්ණයෙන්ම තමන් දෙසට හරවාගෙන නිදා සිටිනු දුටු නිශාන්තිට එය දරාගත නොහැකි විය. දහදියෙන් පෙඟී අපහසුවෙන් නිදා සිටින තම කුඩා දියණිය දෙසටද සුළඟ ලැබෙන සේ විදුලි පංකාව හරවා දෙන ලෙස ඇය සිය සැමියාට කන්නලව් කළාය.
එහෙත් ඇගේ එම සාධාරණ මව් සෙනෙහසේ ඉල්ලීම සැමියාගේ කනට වැටුණේ නැත. බිරිඳගේ නොනවතින පෙරැත්තය අවසානයේ ඔහුට ගෙන දුන්නේ දැඩි කෝපයකි. එහි ප්රතිඵලය වූයේ ඔහු සිය බිරිඳට අමානුෂික ලෙස පහර දීමය. දරුවා වෙනුවෙන් කළ ඉල්ලීමට ලැබුණු පහරදීමෙන් කම්පනයටත්, දැඩි ආවේගයටත් පත් වූ ඇය, වහා මුළුතැන්ගෙට දිව ගොස් භූමිතෙල් සිරුරට වත්කරගෙන ගිනි තබා ගත්තාය. දැවෙන වේදනාව මැද පවා ඇය කෑගසා පවසා ඇත්තේ තමන්ව බේරාගැනීමට කිසිවෙකු හෝ ළං නොවිය යුතු බවයි.
බිරිඳ ගිනිදැල්වලින් වෙළෙද්දී සැමියා ඇයව බේරාගැනීමට උත්සාහ කළද, ඒ වනවිටත් සියල්ල පිළිබඳ කලකිරී සිටි නිශාන්ති ඔහුව පසෙකට තල්ලු කර දැමුවාය. කෑගසන හඬට දිව ආ අසල්වාසීන් වහා ක්රියාත්මක වී ජලය දමා ගින්න නිවා දමා, තුවාල ලැබූ අඹුසැමි යුවළම රෝහල්ගත කිරීමට කටයුතු කළහ. එහෙත්, ඒ වනවිටත් සියල්ල ප්රමාද වැඩිය. දැඩි ලෙස පිළිස්සුම් තුවාල ලබා සිටි ඒ අසරණ මව සදහටම දෑස් පියා ගත්තාය.
කොළඹ නාගරික හදිසි මරණ පරීක්ෂක මොහොමඩ් අෂ්රෆ් රූමි මහතා ඉදිරියේ ඊයේ (08) මේ පිළිබඳ මරණ පරීක්ෂණය පැවැත්වුණු අතර, මියගිය කාන්තාවගේ මව සහ නැන්දණිය එහිදී සාක්ෂි ලබා දුන්හ. බිරිඳ බේරාගැනීමට යාමේදී පිළිස්සුම් තුවාල ලැබූ සැමියා තවමත් රෝහල්ගතව ප්රතිකාර ලබන බැවින්, ඔහුගේ සාක්ෂි විමසීම එළඹෙන මැයි 11 වැනිදා දක්වා කල් තැබීමට තීරණය කෙරිණි. වත්තල පොලිසිය මේ පිළිබඳ වැඩිදුර විමර්ශන සිදු කරයි.
විදුලි පංකාවක සුළඟත්, සොබාදහමේ රස්නයත් අතරින් පැනනැගි මේ ඛේදවාචකය අපට පවසන්නේ, මිනිස් සිතේ ඇතිවන ක්ෂණික කෝපය කොතරම් විනාශකාරී විය හැකිද යන්නයි. එක මොහොතක ඉවසීමක් තිබුණා නම්, අදටත් ඒ කුඩා දරුවන්ට සිය මවගේ උණුසුම අහිමි වන්නේ නැත.
