ඇමරිකා එක්සත් ජනපදයේ ටෙනසි ප්‍රාන්තයේ මරණ දඬුවම නියම වූ සිරකාරියකට මාරාන්තික ඖෂධ ලබා දී දඬුවම ක්‍රියාත්මක කිරීමෙන් සතියකට පමණ පසු, ඇය රෝහල් ඇඳක් මත යළි සිහිය ලැබීමේ අතිශය අසාමාන්‍ය සිදුවීමක් වාර්තා වී තිබේ. බන්ධනාගාර බලධාරීන්ට ඇගේ නහර නිසි පරිදි සොයාගැනීමට නොහැකි වීම හේතුවෙන් ඖෂධය වැරදි ආකාරයට ශරීරගත වන්නට ඇති බවට මේ වන විට අනුමාන කෙරේ.
මෙම අසාර්ථක මරණ දඬුවමට මුහුණ දී ඇත්තේ ක්‍රිස්ටා පයික් නමැති සිරකාරියයි. 1995 වසරේදී, එනම් ඇයට වයස අවුරුදු 18ක්ව තිබියදී සිය පෙම්වතා ද සමඟ එක්ව 19 හැවිරිදි කොලීන් ස්ලෙමර් නමැති තරුණිය ඝාතනය කිරීමේ වරදට ඇයට මෙම මරණ දඬුවම නියම වී තිබුණි.
පසුගිය සැප්තැම්බර් 30 වැනිදා ඇගේ දඬුවම ක්‍රියාත්මක කිරීමට නියමිතව තිබූ බව ඇසෝසියේටඩ් ප්‍රෙස් (AP) පුවත් සේවය ඔක්තෝබර් 22 වැනිදා වාර්තා කර ඇත. පයික්ගේ නීතිඥ රැන්ඩි ස්පයිවී පවසන පරිදි, බන්ධනාගාර බලධාරීන්ට ඇගේ අත් දෙකෙහිම නහර සොයාගෙන අභ්‍යන්තර ඖෂධ නාල දෙකක් සම්බන්ධ කිරීම සඳහා පැයක පමණ කාලයක් ගත වී තිබේ.
මාරාන්තික 'පෙන්ටෝබාර්බිටල්' ඖෂධය ලබා දීමට බලධාරීන් සැලසුම් කර තිබුණද, පයික්ගේ වම් අතේ නහරයක් නිසි පරිදි සොයාගැනීමට ඔවුහු අපොහොසත් වූහ. දකුණු අතේ නහරය සොයාගැනීමටද ඔවුන්ට විනාඩි හයක පමණ කාලයක් ගත වී ඇත. මෙම ක්‍රියාවලිය අතරතුර, නිලධාරීන් විසින් ඇගේ අත් දෙකේ විවිධ ස්ථානවලට දස වතාවකට වඩා ඉඳිකටු ඇන තිබේ. ඉන් එක් අවස්ථාවකදී ඇතුළු කර, යළි පිටතට ගත් ඉඳිකටුවක් දැඩි ලෙස නැමී තිබුණු බවද වාර්තා වේ.
බන්ධනාගාර දෙපාර්තමේන්තුවේ ආරංචි මාර්ගයකට අනුව, වම් අත පරීක්ෂා කිරීමේදී ඇගේ රුධිර වාහිනී පුපුරා යන්නට ඇති බවට සැක පළ වී ඇති අතර, ඖෂධ නාලය නිවැරදිව සම්බන්ධ වී ඇත්දැයි යන්න පිළිබඳව ද බලධාරීන් අතර සැකයක් මතු වී තිබුණි.
එසේ වුවද, වම් අතේ නහරය සම්බන්ධ කර ඇති බවට තීරණය කිරීමෙන් පසු ඔවුහු දඬුවම ක්‍රියාත්මක කිරීම ආරම්භ කළහ. ඖෂධය සිරුරට ඇතුළු වෙද්දී පයික් වේදනාවෙන් යුතුව, "මගේ අත පුපුරන්න වගේ දැනෙනවා. ඒක පිච්චෙනවා," යැයි පවසමින් පැමිණිලි කර තිබේ.
කෙසේ වෙතත්, මාරාන්තික ඖෂධය මාත්‍රා දෙකක්ම ලබා දී තිබුණද ඇය මිය ගියේ නැත. අවසානයේදී රෝහලකට ඇතුළත් කෙරුණු ඇයට සතියකට පමණ පසු යළි සිහිය ලැබී තිබේ.
මෙම සිදුවීමෙන් පසු, පයික් සම්බන්ධයෙන් මීළඟට ගත යුතු පියවර කුමක්දැයි යන්න පිළිබඳව ටෙනසි ප්‍රාන්ත බලධාරීහු මේ වන විට දැඩි ලෙස සාකච්ඡා කරමින් සිටිති. ප්‍රාන්ත නීතිරීතිවලට අනුව, පළමු ඖෂධ මාත්‍රාවෙන් සිරකරුවෙකු මිය නොගියහොත් දෙවන මාත්‍රාවක් ලබා දිය යුතුය. එහෙත්, දෙවන මාත්‍රාවෙන් පසුවත් සිරකරුවෙකු ජීවතුන් අතර සිටියහොත් අනුගමනය කළ යුතු ක්‍රියා පටිපාටිය කුමක්දැයි එම නීතිරීතිවල කිසිදු සඳහනක් නොමැත.
