පසුගියදා හොරණ බටගොඩ සෙනෙහසසේ නවාතැන නමැති වැඩිහිටි නිවාසයේ සිදුවූ අතිශය ඛේදනීය ගිනිගැනීමේ සිද්ධිය සහ ඊට මුහුණ දුන් නේවාසිකයන්ගේ අසරණභාවය මේ වන විට සමාජය තුළ දැඩි කතාබහකට ලක්ව ඇති කරුණක් බවට පත්ව තිබේ. මෙම අවාසනාවන්ත සිදුවීම ඇසින් දුටු එහි නේවාසික කාන්තාවක් විසින් මාධ්ය වෙත ලබා දුන් සවිස්තරාත්මක ප්රකාශය ඔස්සේ, එම මධ්යස්ථානය තුළ රෝගීන් සම්බන්ධයෙන් ක්රියාත්මක වූ දැඩි අනාරක්ෂිතභාවය සහ සේවකයන්ගේ වගකීම් විරහිත ක්රියාකලාපය මනාව හෙළිදරව් වේ.
ඇය සඳහන් කරන ආකාරයට ගින්න හටගන්නා අවස්ථාව වන විටත් සමස්ත නේවාසිකයන්ම සිට ඇත්තේ කිසිදු හදිසි පිටවීමකට අවස්ථාවක් නොමැති ආකාරයට ගොඩනැගිලි තුළ දැඩි ලෙස සිරකරමිනි.එදින රාත්රියේ සිදුවූ මෙම සිදුවීම් මාලාවේ ආරම්භය ඇය විස්තර කළේ මනා පැහැදිලි කිරීමක් ද සහිතවය. ඇය පවසන පරිදි එදින කාන්තා අංශයේ සිටි සියලුම නේවාසිකයන්ව ගොඩනැගිල්ල ඇතුළට දමා පිටතින් අගුලු ලෑම සිදු කර ඇත්තේ සඳමාලි නමැති සේවිකාව විසිනි. එමෙන්ම පිරිමි අංශයේ නේවාසිකයන් සියලු දෙනාම ඇතුළට දමා අගුලු ලෑම සිදු කර ඇත්තේ සඳමාලිගේ සැමියා විසිනි. "ගෑනු කට්ටිය ඔක්කොම ඇතුළට දාලා යතුරෙන් ලොක් කළේ සඳමාලි අක්කා. පිරිමි කට්ටිය ඔක්කොම ඇතුළට දාලා ලොක් කළේ සඳමාලි අක්කාගේ මහත්තයා," යනුවෙන් පවසමින් ඇය තහවුරු කළේ රෝගීන් කිසිවෙකුටත් ස්වාධීනව ගොඩනැගිල්ලෙන් පිටතට යාමට කිසිදු හැකියාවක් ඒ මොහොතේ නොතිබූ බවයි. කාන්තා රෝගීන් නැවීම භාරව සිටි සඳමාලි මෙන්ම පිරිමි රෝගීන් නැවීම භාරව කටයුතු කළ ඇයගේ සැමියා විසින් මෙලෙස දෙපසම අගුලු ලෑම සාමාන්ය සිරිතක් වී තිබී ඇත. කුස්සිය දෙසින් අගුලු දැමීමක් සිදු නොකළද, නේවාසිකයන් සිටින අංශවලට පිටතින් ඉබ්බන් දමා අගුලු දැමීම සේවකයන්ගේ පුරුද්දක් වී තිබේ.
සිද්ධිය වූ දිනයේ අවසන් වරට බටගොඩ ප්රදේශයේ ප්රදර්ශනය කෙරුණු වෙසක් කූඩුවක් පිළිබඳව ශබ්ද විකාශන යන්ත්ර මගින් කෙරුණු නිවේදනයක් නේවාසිකයන් සියල්ලන්ම දොරවල් අසලට වී අසා සිටි බවත්, ඉන් අනතුරුව ඔවුන් නැවතත් වාට්ටුව තුළට වී ඇඳන් මත සහ බිම වාඩි වී එකිනෙකා සමග කතාබහ කරමින් සිටි බවත් ඇය සිහිපත් කළාය. ඇය පවසන ආකාරයට, "ඊට පස්සේ අර කට්ටියම කුස්සියට උයන්න ගියා. උෂාන් අයියයි, සුමනසිරි අයියයි, සඳමාලි අක්කයි, සඳමාලි අක්කාගේ මහත්තයයි කුස්සියට උයන්න ගියා." යනුවෙන් එම මොහොත විස්තර කළාය. එම අවස්ථාව වන විට මධ්යස්ථානයේ ප්රධානීන් ලෙස සැලකෙන මනුල සහ ඉසුරු යන මහත්වරුන් ගොඩනැගිල්ල තුළ නොසිටි අතර, එහි රැඳී සිට ඇත්තේ උෂාන්, කුරුළු සහ වාසික යන අය පමණි.
නේවාසිකයන් සාමකාමීව කාලය ගත කරමින් සිටි මෙම පරිසරය එකවරම භීතියට පත්වන්නේ පිරිමි අංශයෙන් මතුවූ හදිසි ගින්නක් හේතුවෙනි. ගින්න පිළිබඳව පළමුවෙන්ම දැක ඇත්තේ වෝකර් උපකරණයක ආධාරයෙන් ගමන් කරන නේවාසිකයෙකු විසිනි. ඔහු කලබලයෙන් ඒ බව සෙසු අයට දන්වා ඇත. "එහා පැත්තේ අර වෝකර් එකෙන් යන කෙනෙක් හිටියා. එයාලා එකපාරටම කිව්වා 'අන්න ගින්නක් පත්තු වෙනවා' කියලා. අපි ඔක්කොම බැලුවා. එහෙම වෙනකොට තමයි මම දැක්කේ පිරිමි පැත්තේ මෙට්ට ගොඩෙන් ගින්න පත්තු වෙලා එනවා," යනුවෙන් ඇය එම භයානක මොහොත මාධ්ය වෙත විස්තර කළාය. ගින්න හටගත්තේ කෙසේද යන්න නිශ්චිතවම නොදන්නා බවද ඇය එහිදී සඳහන් කළාය.
ගින්න වේගයෙන් පැතිර එන බව දුටු රෝගීන් දැඩි සේ කලබලයට පත්වී කෑගැසුවද, ඒ වන විටත් ඔවුන් දැඩි අසරණභාවයකට පත්ව සිටියහ. ඊට ප්රධානතම හේතුව වූයේ ඔවුන්ගේ වාට්ටුවල දොරවල් පිටතින් යතුරු දමා තිබීමයි. "අපි ඔක්කොම කෑගහන්න ගත්තා. දැන් අපිට කරගන්න දෙයක් නැති වුණා. එකපාරට දොර ළඟට එනකොට, දැන් දෙපැත්තෙම දොරවල් ලොක් කරලා," යනුවෙන් ප්රකාශ කරන ඇයගේ වචනවලින් ඒ මොහොතේ මරණ බියෙන් ඔවුන් මුහුණ දුන් ඛේදවාචකය මොනවට පැහැදිලි වේ. මෙහිදී වඩාත් බරපතලම තත්ත්වය වන්නේ යතුරු භාරව සිටි සේවකයන්ගේ ක්රියාකලාපයයි. ඔවුන් රෝගීන්ගේ ජීවිත බේරාගැනීමට හෝ දොරවල් විවෘත කිරීමට කටයුතු කරනවා වෙනුවට කලබලයට පත්වී එම ස්ථානයෙන් පලා ගොස් ඇත. "යතුරුවලින් දොරවල් ඇරියේ නෑ. ඒගොල්ලෝ එහෙමම දිව්වා. යතුර තිබුණු කට්ටියත් දිව්වා, අපි එළියට වෙලා කෑකෝ ගැහුවා," යැයි ඇය සඳහන් කළේ බලවත් කම්පනයකිනි.
මෙම නොසැලකිලිමත්භාවයේ ප්රතිඵලය අතිශය ඛේදනීය විය. ගින්න පැතිර යන මොහොතේදී ඇතැම් රෝගීන් සිටියේ ඇඳන්වල ගැටගසාය. "ගැටගහලා දෙන්නෙක් හිටියා. එයාලා දෙන්නා නැති වෙලා," යනුවෙන් ඇය හෙළි කළේ එම අමානුෂික සීමා කිරීම් හේතුවෙන් අහිංසක ජීවිත දෙකක් ගින්නට බිලි වූ බවයි. ගින්න පාලනය කිරීමට හෝ රෝගීන් බේරාගැනීමට ගම්වාසීන්ට පැමිණීමට හැකියාවක් තිබුණද, මධ්යස්ථානයේ ප්රධාන ගේට්ටුවද ඉබ්බන් දමා අගුලු ලා තිබූ බැවින් කිසිවෙකුටත් ඇතුළට ඒමට හෝ පිටතට යාමට නොහැකි වී ඇත. පසුව කුමන හෝ ආකාරයකින් පිරිමි අංශයේ දොර කවුරුන් හෝ විසින් විවෘත කිරීම හේතුවෙන් පිරිසකට සිය ජීවිත බේරාගෙන එළියට පැමිණීමට අවස්ථාව ලැබී තිබේ.
මෙතරම් දැඩි ලෙස රෝගීන්ව සිරකර තැබීමට හේතුවද මෙම කාන්තාව විසින් අනාවරණය කළාය. අතීතයේදී 'මීඩියා ආච්චි' නමින් හැඳින්වූ රෝගියෙකු මධ්යස්ථානයෙන් පලායාමේ සිද්ධියක් මීට මූලික වී ඇත. එම සිදුවීමෙන් පසුව මධ්යස්ථානයේ යතුරු තබාගැනීමේ ක්රමවේදය වෙනස් කර ඇති අතර, හදිසියකදී රෝගීන්ටද ලබාගත හැකි පරිදි යතුරු තැබීම නතර කර, යතුරු භාරදීම සම්පූර්ණයෙන්ම සඳමාලි, ඇයගේ සැමියා සහ උෂාන් යන අයට පමණක් සීමා කර තිබේ. හදිසි ආපදාවකදී රෝගීන්ට ස්වාධීනව ක්රියා කිරීමට කිසිදු ඉඩක් නොතබමින් සිදුකළ මෙම අත්තනෝමතික පාලන ක්රමය හේතුවෙන් අවසානයේදී ගැටගසා සිටි රෝගීන් දෙදෙනෙකුට අවාසනාවන්ත ලෙස මරණයට පත්වීමට සිදු විය.
.jpg)
