majority-of-americans-disapprove-of-trumps-iran-war

2026 පෙබරවාරි 28 වැනි දින ඇමෙරිකා එක්සත් ජනපදය සහ ඊශ්‍රායලය එක්ව ඉරානයේ හමුදා සහ න්‍යෂ්ටික පහසුකම් ඉලක්ක කරගනිමින් දියත් කළ "එපික් ෆියුරි" (Operation Epic Fury) හෙවත් 2026 ඉරාන යුද්ධය කෙරෙහි ඇමෙරිකානු ජනතාවගෙන් බහුතරයක් සිය දැඩි අප්‍රසාදය සහ විරෝධය පළ කරමින් සිටිති. ඉරාන උත්තරීතර නායක අලි කමේනි ඇතුළු ප්‍රධාන පෙළේ නිලධාරීන් ඝාතනය කරමින් ආරම්භ වූ මෙම යුද්ධය මේ වන විට සති තුනකට ආසන්න කාලයක් පුරා ක්‍රියාත්මක වන අතර, එයට ප්‍රතිචාර ලෙස ඉරානය ද මිසයිල සහ ඩ්‍රෝන ප්‍රහාර එල්ල කරමින් සිටියි.

ගල්ෆ් කලාපය දක්වා පැතිරී යන මෙම ගැටුම හේතුවෙන් සිදුවන සිවිල් වැසියන්ගේ මරණ මෙන්ම ඇමෙරිකානු ජීවිත හානි සම්බන්ධයෙන් ජනතාව තුළ පවතින්නේ විශාල කනස්සල්ලකි. විශේෂයෙන්ම එක්සත් ජනපද ප්‍රහාරයක් හේතුවෙන් ඉරානයේ බාලිකා පාසලක සිසුවියන් 170කට ආසන්න පිරිසක් මිය යාම වැනි ඛේදජනක සිදුවීම් හරහා සිවිල් ජන ජීවිතවලට එල්ල වී ඇති තර්ජනය මෙන්ම, ඉන්ධන මිල ඉහළ යාම සහ ත්‍රස්තවාදී ප්‍රතිප්‍රහාර එල්ල වීමේ අවදානම පිළිබඳව ජනතාව දැඩි අවධානයෙන් පසුවෙති.




මෙම යුද තත්ත්වය සම්බන්ධයෙන් ඇමෙරිකානුවන් අතර දේශපාලනික වශයෙන් පැහැදිලි බෙදීමක් දක්නට ලැබෙන අතර, රිපබ්ලිකන් පාක්ෂිකයන්ගෙන් සියයට 70ත් 85ත් අතර ප්‍රතිශතයක් ඉරානයේ න්‍යෂ්ටික වැඩසටහන සහ ත්‍රස්තවාදී අරමුදල් සැපයීම නැවැත්වීම සඳහා මෙය තීරණාත්මක පියවරක් ලෙස සලකා ඊට සහාය පළ කරති. එහෙත් ඩිමොක්‍රටික් පාක්ෂිකයන්ගෙන් සියයට 80ත් 89ත් අතර පිරිසක් සහ ස්වාධීන මතධාරීන්ගෙන් සියයට 60කට වැඩි පිරිසක් මෙය කිසිදු අරමුණක් නොමැතිව ඉරාකය හෝ ඇෆ්ගනිස්ථානය මෙන් තවත් නිමාවක් නැති යුද්ධයකට රට ඇද දැමීමක් ලෙස දකිමින් ඊට විරුද්ධ වෙති. සමාජ මාධ්‍ය සහ විවිධ සංසද තුළ හුවමාරු වන අදහස්වලට අනුව, ඉරානය ගැටලුවක් බව බොහෝ දෙනා පිළිගත්තද මේ ආකාරයේ මහා පරිමාණ යුද්ධයක් ඒ සඳහා අවශ්‍ය නොවන බවත්, ඔවුන් යුද විඩාවකින් පෙළෙන බවත් බහුතරයක් විශ්වාස කරති. පැහැදිලි අවසානයක් නොමැති වීම මෙන්ම ඩොනල්ඩ් ට්‍රම්ප් පරිපාලනය විසින් කොන්ග්‍රස් අනුමැතියකින් තොරව මෙම යුද්ධයට එළඹීමත්, එහි අරමුණු ජනතාවට නිසි ලෙස පැහැදිලි කර නොතිබීමත් ජනතා විරෝධයට ප්‍රධාන හේතු වී තිබේ.

මාර්තු මස මුල් භාගයේදී පවත්වන ලද විශ්වාසනීය සහ පක්ෂග්‍රාහී නොවන ජාතික මත විමසුම් කිහිපයකින්ම ජනතා විරෝධයේ තරම මනාව තහවුරු වේ. ඇමෙරිකානු ජාතික ගුවන්විදුලිය (NPR), පීබීඑස් නිව්ස් (PBS News) සහ මැරිස්ට් (Marist) ආයතන එක්ව මාර්තු 2 සහ 4 අතර කාලයේ වැඩිහිටියන් 1,591කගේ සහභාගීත්වයෙන් කළ සමීක්ෂණයට අනුව සියයට 56ක් මෙම ප්‍රහාරවලට විරුද්ධ වන අතර සහාය දක්වන්නේ සියයට 44ක් පමණි. එහිදී ඩිමොක්‍රටික් පාක්ෂිකයින් සියයට 86ක් සහ ස්වාධීන මතධාරීන් සියයට 61ක් ඊට විරුද්ධත්වය දක්වා ඇති අතර, සමස්ත ප්‍රතිචාර දැක්වූවන්ගෙන් සියයට 54ක් ට්‍රම්ප්ගේ යුද කළමනාකරණය ප්‍රතික්ෂේප කර ඇත. එසේම ක්විනිපියැක් විශ්වවිද්‍යාලය (Quinnipiac University) විසින් මාර්තු 6 සහ 8 අතර ලියාපදිංචි ඡන්දදායකයන් 1,002ක් යොදාගෙන සිදු කළ සමීක්ෂණයේදී සියයට 53ක ජනතාවක් හමුදා ක්‍රියාමාර්ගවලට විරුද්ධත්වය ප්‍රකාශ කර ඇති අතර බිම් හමුදා යෙදවීමට එරෙහිව සියයට 74ක් මතය පළ කර තිබේ. එම සමීක්ෂණයට අනුව සියයට 62ක් විශ්වාස කරන්නේ ජනාධිපති ට්‍රම්ප් යුද්ධයේ අරමුණු නිසි ලෙස පැහැදිලි කර නොමැති බවයි. පෙබරවාරි අග සහ මාර්තු මුල සීඑන්එන් (CNN) සහ එස්එස්ආර්එස් (SSRS) එක්ව කළ මත විමසුමේදී ජනතාවගෙන් සියයට 59ක් ප්‍රහාර එල්ල කිරීමේ තීරණය ප්‍රතික්ෂේප කර ඇති අතර, ඉන් සියයට 56ක්ම විශ්වාස කරන්නේ මෙය දීර්ඝකාලීන යුද්ධයක් දක්වා වර්ධනය වනු ඇති බවයි. තවද, රොයිටර් සහ ඉප්සොස් (Reuters/Ipsos) සමීක්ෂණය මගින්ද මෙම ප්‍රහාර අනුමත කර ඇත්තේ ජනතාවගෙන් සියයට 27ත් 29ත් අතර ඉතා සුළු ප්‍රතිශතයක් පමණක් බව තහවුරු කර ඇත.




මීට අමතරව වොෂින්ටන් පෝස්ට් පුවත්පත සහ ෆොක්ස් නිව්ස් නාලිකාව විසින් කරන ලද මත විමසුම්වලදී සහාය දැක්වීම සහ විරුද්ධ වීම අතර යම් ආසන්න සම තත්ත්වයක් පෙන්නුම් කළද, වොෂින්ටන් පෝස්ට් සමීක්ෂණයට අනුව ජනතාවගෙන් සියයට 53ක්ම පවසන්නේ මෙමගින් ඇමෙරිකාවේ දිගුකාලීන ආරක්ෂාව තහවුරු නොවන බවයි. ෂෝන් කූපර්මන් (Schoen Cooperman) විසින් කරන ලද තවත් මත විමසුමකදී, හමුදා මෙහෙයුමට සහාය දක්වන්නේ සියයට 44ක් සහ විරුද්ධ වන්නේ සියයට 41ක් වුවද, ඉරානය විසින් ත්‍රස්තවාදීන්ට මුදල් සැපයීම නැවැත්වීම සඳහා සියයට 78ක්ද, එරට න්‍යෂ්ටික වැඩසටහන අවසන් කිරීම වෙනුවෙන් සියයට 72ක්ද, පාලන තන්ත්‍රය වෙනස් කිරීම සඳහා සියයට 59ක්ද වශයෙන් යුද්ධයේ මූලික අරමුණුවලට බහුතරයක් එකඟ වී තිබේ. කෙසේ වෙතත්, සමීක්ෂණවලට සහභාගී වූවන්ගෙන් සියයට 39ත් 55ත් අතර පිරිසක් ප්‍රකාශ කර ඇත්තේ ප්‍රහාරයට පෙර ඉරානයෙන් ඇමෙරිකාවට ක්ෂණික තර්ජනයක් නොතිබුණු බවයි. සමස්තයක් ලෙස ගත් කල, උසස් තත්ත්වයේ මත විමසුම්වල සාමාන්‍යයට අනුව ජනතා සහාය සියයට 38ත් 44ත් අතර අගයක පවතින අතර, විරෝධය සියයට 49ත් 56ත් අතර පවතී. දෙවන ලෝක යුද්ධය, කොරියානු යුද්ධය හෝ 2003 ඉරාක ආක්‍රමණය වැනි අතීත යුද්ධ ආරම්භයේදී දක්නට ලැබුණු ඉහළ ජනතා සහාය මෙවර කිසිසේත්ම දක්නට නොලැබෙන අතර බිම් හමුදා යෙදවීමට සියයට 74ත් 88ත් අතර අති බහුතරයක් විරුද්ධ වී ඇත.