ප්රවාහන, මහාමාර්ග හා නාගරික සංවර්ධන අමාත්යාංශයේ ලේකම් ධුරයෙන් වහාම ක්රියාත්මක වන පරිදි ඉවත් වීමට මහාචාර්ය කපිල පෙරේරා මහතා තීරණය කර තිබේ. එම අමාත්යාංශයේම සේවය කළ ජ්යෙෂ්ඨ රාජ්ය නිලධාරියෙකුගේ මූලික අයිතිවාසිකම් උල්ලංඝනය කිරීමට එරෙහිව පසුගිය සතියේ ශ්රේෂ්ඨාධිකරණය විසින් ලබා දෙන ලද නඩු තීන්දුවක් මෙම ඉල්ලා අස්වීමට සෘජුවම හේතු වී ඇත.
තමන් ධුරයෙන් ඉවත් වන බව මහාචාර්යවරයා විසින් රාජ්ය පරිපාලන, පළාත් සභා හා පළාත් පාලන අමාත්යාංශය වෙත නිල වශයෙන් දැනුම් දී ඇති අතර, මේ පිළිබඳව ජනාධිපති අනුර කුමාර දිසානායක මහතා ද නිසි පරිදි දැනුවත් කිරීමට පියවර ගෙන තිබේ.රාජ්ය පාලන තන්ත්රයේ ලේකම් ධුරයෙන් මෙලෙස සමුගන්නා ඒ මහතා ඉදිරියේ දී නැවතත් සිය විශ්වවිද්යාලයීය අධ්යයන සේවය සඳහා සක්රීයව එකතු වීමට නියමිතව ඇත. මොරටුව විශ්වවිද්යාලයේ උපකුලපතිවරයෙකු ලෙස මීට පෙර දීර්ඝ කාලයක් කටයුතු කර ඇති මහාචාර්ය කපිල පෙරේරා මහතා, හිටපු ජනාධිපති ගෝඨාභය රාජපක්ෂ මහතාගේ පාලන සමයේ දී අධ්යාපන අමාත්යාංශයේ ලේකම්වරයා ලෙස ද වගකීම් උසුලා ඇති ප්රමුඛ පෙළේ නිලධාරියෙකි.
ප්රවාහන, මහාමාර්ග, වරාය හා සිවිල් ගුවන් සේවා අමාත්යාංශයේ අතිරේක ලේකම්වරයා වශයෙන් පත් කරනු ලැබූ ඩබ්ලිව්.එස්. සත්යානන්ද මහතාට එම ධුරයේ රාජකාරි කිරීමට බාධා පමුණුවා, ඔහුව දැඩි අවමානයට මෙන්ම බරපතල මානසික කනස්සල්ලට ලක් කිරීම තුළින් එවකට අමාත්යාංශ ලේකම්වරයාව සිටි මහාචාර්ය කපිල පෙරේරා මහතා විසින් එම නිලධාරියාගේ මූලික මිනිස් අයිතිවාසිකම් උල්ලංඝනය කර ඇති බව ශ්රේෂ්ඨාධිකරණය පසුගිය 19 වැනිදා තීන්දු කළේය. ශ්රී ලංකා පරිපාලන සේවයේ විශේෂ ශ්රේණියේ නිලධාරියෙකු වන ඩබ්ලිව්.එස්. සත්යානන්ද මහතා තමන්ට සිදු වූ අසාධාරණය වෙනුවෙන් ගොනු කළ මූලික අයිතිවාසිකම් පෙත්සමක් දීර්ඝ ලෙස විභාග කිරීමෙන් අනතුරුව උත්තරීතර අධිකරණය මෙම තීන්දුව ප්රකාශයට පත් කර ඇත. ආචාර්ය සෝභිත රාජකරුණා සහ ජනක් ද සිල්වා යන විනිසුරු මඬුල්ලේ එකඟත්වය ඇතිව ශ්රේෂ්ඨාධිකරණ විනිසුරු අර්ජුන ඔබේසේකර මහතා විසින් මෙම ඓතිහාසික නඩු තීන්දුව ප්රකාශයට පත් කරනු ලැබීය.
පෙත්සම්කාර සත්යානන්ද මහතා අධිකරණය හමුවේ කරුණු දක්වමින් කියා සිටියේ තමා රාජ්ය පරිපාලන සේවයේ වසර 30 ක පමණ දීර්ඝ හා පරිණත පළපුරුද්දක් සහිත නිලධාරියෙකු වන බවයි. 2024 දෙසැම්බර් මස 18 වනදා රාජ්ය පරිපාලන අමාත්යාංශය මඟින් නිකුත් කළ නිල ලිපියකට අනුව තමන්ව ප්රවාහන, මහාමාර්ග, වරාය හා සිවිල් ගුවන් සේවා අමාත්යාංශයේ අතිරේක ලේකම් තනතුරට පත් කළ අතර, ඒ අනුව එදිනම තමන් නිසි පරිදි සේවයට වාර්තා කළ බව ද ඔහු සඳහන් කර තිබුණි. එදින දහවල් 12.30 ට පමණ තමන් රැඳී සිටි නිල කාමරයට පැමිණි අමාත්යාංශ ලේකම් මහාචාර්ය කපිල පෙරේරා මහතා, "ඔබගේ සේවය මෙහි අවශ්ය නැත" යැයි පවසමින් වහාම කාර්යාල පරිශ්රයෙන් පිටව යන ලෙස තමන්ට නියෝග කළ බව පෙත්සම්කරු වැඩිදුරටත් අධිකරණය හමුවේ අනාවරණය කළේය. අමාත්යාංශ ලේකම්වරයා උසස් රාජ්ය නිලධාරියෙකුට කිසිසේත්ම නොගැලපෙන අයුරින් එලෙස හැසිරීම නිසා තමා දැඩි ලෙස අසරණ වී අවමානයට මෙන්ම බරපතල මානසික කනස්සල්ලට පත් වූ බවත්, එම අත්තනෝමතික ක්රියා කලාපය තුළින් තම මූලික මිනිස් අයිතිවාසිකම් මුළුමනින්ම පාගා දමා ඇති බැවින් ඒ වෙනුවෙන් සාධාරණ තීන්දුවක් ලබා දෙන ලෙසත් ඔහු ඉල්ලා සිටියේය.
නඩු තීන්දුව ප්රකාශයට පත් කරමින් විනිසුරු අර්ජුන ඔබේසේකර මහතා විශේෂයෙන් පෙන්වා දුන්නේ 2022 දෙසැම්බර් 14 වන දා නිකුත් කළ අංක 2310/29 දරන අති විශේෂ ගැසට් පත්රයේ අන්තර්ගත රාජ්ය සේවා කොමිෂන් සභා රීතිවල 107 වන රීතියට අනුව, අතිරේක ලේකම්වරයෙකු පත් කිරීමේ පරම හා ව්යවස්ථාපිත බලය පවතින්නේ රාජ්ය සේවා කොමිෂන් සභාවට පමණක් බවයි. එමෙන්ම එම රීතිවල 61 වගන්තිය ප්රකාරව, නීත්යානුකූල රාජකාරියකදී හැර සෘජුව හෝ වක්රව රාජ්ය සේවා කොමිසමේ හෝ එහි කමිටුවක තීරණයකට බලපෑම් කිරීමට හෝ බාධා කිරීමට උත්සාහ කරන ඕනෑම තැනැත්තෙකු වරදකරුවකු වන බවත්, එවැනි වරදකට රුපියල් ලක්ෂයක දඩයක් හෝ වසර 7 ක සිරදඬුවමක් හෝ එම දඬුවම් යුගලයම පැනවිය හැකි බවත් තීන්දුවේ පැහැදිලිවම අවධාරණය කෙරුණි.
ඒ අනුව, රාජ්ය සේවා කොමිසම විසින් නීත්යානුකූලව කරන ලද පත් කිරීමකට අත්තනෝමතික ලෙස මැදිහත් වෙමින් අමාත්යාංශ ලේකම්වරයා කටයුතු කිරීම රටේ නීතියේ ආධිපත්යය (Rule of Law) බරපතල ලෙස අඩපණ කිරීමක් මෙන්ම, පොදු ජනතාව උසස් නිලධාරීන් කෙරෙහි තබා ඇති විශ්වාසය මුළුමනින්ම කඩ කිරීමක් බව ද ශ්රේෂ්ඨාධිකරණය සිය තීන්දුවෙන් නිගමනය කළේය. රාජ්ය නිලධාරියෙකු යනු ජනතාවගේ පොදු භාරකරුවෙකු වන අතර තමන්ට පැවරුණු බලතල මහජන විශ්වාසය මත පදනම්ව වඩාත් විනිවිදභාවයකින් යුතුව ක්රියාත්මක කිරීමට ඔවුන් වගබලා ගත යුතු බවත්, සෑම මට්ටමකම රාජ්ය නිලධාරියෙකුගෙන්ම එවැනි ආදර්ශමත් හා විනයගරුක හැසිරීමක් අපේක්ෂා කිරීමට රටේ සමස්ත වැසියන්ට පරම අයිතියක් ඇති බවත් ශ්රේෂ්ඨාධිකරණය පෙන්වා දුන්නේය. අමාත්යාංශ ලේකම්වරයෙකුට පරිපාලනමය අධීක්ෂණ බලතල තිබූ පමණින්, නිලධාරීන් පත් කිරීම හා මාරු කිරීම සම්බන්ධයෙන් රාජ්ය සේවා කොමිසමට පමණක් වෙන්ව ඇති ව්යවස්ථාපිත බලතල තමා යටතට ගැනීමට උත්සාහ කිරීම බරපතල වරදක් බව එහිදී අවධාරණය කෙරිණි.
වගඋත්තරකාර ලේකම්වරයා විසින් පෙත්සම්කරුට ස්වාධීන මිනිසෙකු සහ ගෞරවනීය රාජ්ය නිලධාරියෙකු ලෙස හිමි විය යුතු වෘත්තීය හා පුද්ගලික ගෞරවය නීති විරෝධී ලෙස කෙලෙසා ඇති බව නිගමනය කළ ශ්රේෂ්ඨාධිකරණය, ඒ අනුව ඔහු ආණ්ඩුක්රම ව්යවස්ථාවේ 12(1) ව්යවස්ථාව මඟින් සහතික කර ඇති “නීතිය ඉදිරියේ සමාන සැලකිලි ලැබීමේ” මූලික මිනිස් අයිතිවාසිකම සෘජුවම උල්ලංඝනය කර ඇති බවට ඒකමතිකව තීන්දු කර ඇත.
