කාලය කොතරම් වේගයෙන් ගෙවී ගියද අපගේ මතකයේ ගැඹුරුම තැන්වල සටහන් වූ සමහර කඳුළු බිඳු කිසිදා වියකී යන්නේ නැත. මීට වසර කිහිපයකට පෙර මුළු ලෝකයම බිහිසුණු වසංගතයකට ගොදුරුව, දිනපතා මරණයේ සෙවනැලි මැද ජීවත් වූ ඒ අඳුරු සමයේ අපගේ හදවත් දැඩි ලෙස කම්පනයට පත් කළ එක් අවාසනාවන්ත සිදුවීමක් අද වැනි දිනක යළිත් අපගේ මතකයට නැගෙයි.
ඒ 2021 වසරේ ජුනි මාසයයි. දිනෙන් දින දික් ගැස්සෙන කොරෝනා මරණ ලැයිස්තුවට එක් වූ එක්තරා නමක් එදා මුළු රටේම අවධානය දිනාගත්තේය. ජීවිතයේ වසන්ත සමය අත්විඳිමින් සිටි 22 හැවිරිදි තරුණියකගේ හදිසි වියෝව ඊට හේතුව විය. ඇය නමින් ගාල්ල අම්බලන්ගොඩ ප්රදේශයේ පදිංචිව සිටි උදාරි විශ්මිකා ය.
උදාරිගේ පවුලේ කතාව මෙම ඛේදවාචකය තවත් සංවේදී කරයි. ඇගේ අනාගතය වෙනුවෙන් දහදිය හෙළමින් ඇගේ ආදරණීය මව සහ පියා ඒ වන විටත් සිටියේ විදේශගතව ය. දෙමාපියන්ගේ සෙවණ නොමැතිව වුවද සිය ජීවිතය ගොඩනගා ගැනීමේ අරමුණින් ඇය අම්බලන්ගොඩ නගරයේ පිහිටි 'සිටි ලැබ්' නම් වෛද්ය රසායනාගාරයේ සේවය කරමින් සිටියාය. දෛනිකව රුධිර පරීක්ෂණ සහ විවිධ සෞඛ්ය වාර්තා ලබා ගැනීමට පැමිණෙන ජනතාවගෙන් පිරී ගිය එම ආයතනය තුළ, ඇය සිය රාජකාරිය ඉටු කළේ දැඩි සෞඛ්ය ආරක්ෂිත ක්රමවේදයන්ට අනුගතව ය. එහෙත්, තම සේවා ස්ථානයට පැමිණි යම් රෝගියෙකුගෙන් ඒ අදෘශ්යමාන මාරයා ඇගේ සිරුරටත් රහසේම රිංගාගන්නට ඇතැයි සැලකේ.
රසායනාගාරයේ සේවය කරමින් සිටියදී එක්වරම ඇති වූ ශාරීරික අපහසුතාවන් හේතුවෙන් උදාරි පළමුව අම්බලන්ගොඩ ප්රාදේශීය රෝහලට ඇතුළත් කෙරිණි. ආරම්භයේදී වෛද්යවරුන් පවා අනුමාන කර තිබුණේ මෙය වෙනත් සාමාන්ය රෝගී තත්වයක් විය හැකි බවයි. එහෙත්, පසුව සිදු කරන ලද පීසීආර් පරීක්ෂණයේ ප්රතිඵල මගින් ඇය කොවිඩ් ආසාදිතයෙකු බව තහවුරු වන විටත් ප්රමාද වැඩිය. කිසිවෙකුත් නොසිතූ අයුරින් ඉතා කෙටි දිනක් ඇතුළත ඇගේ රෝගී තත්වය දරුණු අතට හැරුණු අතර, වැඩිදුර ප්රතිකාර සඳහා ඇයව කරාපිටිය ශික්ෂණ රෝහල වෙත කඩිනමින් මාරු කර යැවීමට පියවර ගැනිණි.
එහෙත් ඒ සියලු වෛද්ය ප්රයත්නයන් සහ හිතවතුන්ගේ ප්රාර්ථනාවන් කඳුළකට සීමා කරමින්, ජුනි 18 වනදා උදාරි සිය අවසන් හුස්ම හෙළුවාය. වෛද්ය වාර්තාවල ඇගේ මරණයට හේතුව ලෙස සටහන්ව තිබුණේ කොවිඩ් නිව්මෝනියා තත්වයයි.
තම ආදරණීය දෙමාපියන්ගේ උණුසුම හෝ අසලක නොමැතිව, වයස අවුරුදු 22 ක් වැනි ඉතා ළාබාල වියකදී ජීවිතයෙන් සමුගත් උදාරි විශ්මිකාගේ නික්ම යාම එදා ඇගේ හිතවතුන් පමණක් නොව මුළු මහත් සමාජයම දැඩි කම්පනයකට පත් කළේය. කොරෝනා වසංගතය අපෙන් උදුරා ගත්තේ හුස්ම ගන්නා මිනිසුන් පමණක් නොවන බවත්, දලුලමින් තිබූ අපමණ බලාපොරොත්තු රැසක් බවත් ඇගේ ඛේදනීය ඉරණම වසර ගණනාවකට පසුව වුවද අදටත් අපට නිහඬව පසක් කර දෙයි.
