නෙප්චූන් වටා කලින් තිබූ වලාකුළු අතුරුදහන් වෙලා - NASA

අයිස් යෝධයා ලෙස හදුන්වන නෙප්චුුන් ග්‍රහයා වටා පැවති වලාකුළු බොහෝ දුරට වසර හතරකට පෙර අතුරුදහන්වි ඇති බව විද්‍යාඥයින් සොයාගෙන තිබේ. අද, ග්‍රහලෝකයේ දක්ෂිණ ධ්‍රැවය මත පැල්ලමක් ලෙස පමණක් සැරිසරන බව ලැහැදිලි කර තිබේ.

අභ්‍යවකාශ දුරේක්ෂ තුනකින් ග්‍රහණය කර ගත් දශක තුනකට ආසන්න කාලයක නෙප්චූන් නිරීක්ෂණ විශ්ලේෂණයට අනුව විද්‍යාඥයන් තීරණය කර ඇත්තේ අයිස් යෝධයාගේ හීන වූ වලාකුළු, ඒවායේ බහුලත්වයේ මාරුවීම් සූර්ය චක්‍රය සමඟ සමපාත වන බව පෙන්නුම් කළ හැකි බව ය.

බර්ක්ලි හි කැලිෆෝනියා විශ්ව විද්‍යාලයේ තාරකා විද්‍යාව පිළිබඳ මහාචාර්ය ජ්‍යෙෂ්ඨ අධ්‍යයන කතුවරයා වන ජ්‍යෙෂ්ඨ අධ්‍යයන කතුවරයා වන Imke de Pater ප්‍රවෘත්ති නිවේදනයක් නිකුත් කරමින් කියා සිටියේ, “මෙම කැපී පෙනෙන දත්ත, නෙප්චූන්ගේ වලාකුළු ආවරණය සූර්යයාගේ චක්‍රය සමඟ සම්බන්ධ වන බවට තවමත් ප්‍රබලම සාක්ෂි සපයන බවයි.තවද "අපගේ සොයාගැනීම්, සූර්යයාගේ (පාරජම්බුල) කිරණ, ප්‍රමාණවත් තරම් ප්‍රබල වූ විට, නෙප්චූන්ගේ වලාකුළු නිපදවන ප්‍රකාශ රසායනික ප්‍රතික්‍රියාවක් ඇති කරයි යන න්‍යායට සහාය දක්වයි."යන්නයි

සූර්ය චක්‍රය අතරතුර, සූර්යයාගේ ගතික චුම්බක ක්ෂේත්‍රවල ක්‍රියාකාරීත්වයේ මට්ටම ඉටි සහ ක්ෂය වේ. නාසා ආයතනයට අනුව, චුම්බක ක්ෂේත්‍රය නූල් බෝලයක් මෙන් පැටලී ඇති බැවින් සෑම වසර 11කට වරක්ම පෙරළෙයි. සූර්යයා මත ඉහළ ක්‍රියාකාරකම් ඇති විට, වඩාත් තීව්‍ර පාරජම්බුල කිරණ සෞරග්‍රහ මණ්ඩලයට පතිත වෙයි.

නාසා හි හබල් අභ්‍යවකාශ දුරේක්ෂයේ දත්ත සමඟ ඩබ්ලිව්.එම්. හවායි හි කෙක් නිරීක්ෂණාගාරය සහ කැලිෆෝනියාවේ ලික් නිරීක්ෂණාගාරය, වසර 29 ක නෙප්චූන් නිරීක්ෂණ කාලය තුළ වලාකුළු ක්‍රියාකාරකම් චක්‍ර 2.5 ක් විද්‍යාඥයින් විසින් නිරීක්ෂණය කරන ලදිි.
එම කාලය තුළ ග්‍රහලෝකයේ පරාවර්තනය 2002 දී වැඩි වූ අතර 2007 දී අඳුරු විය. නෙප්චූන් 2015 දී අඳුරු වීමට පෙර නැවත දීප්තිමත් විය. 2020 මෙතෙක් දැක නැති අඩුම මට්ටම පෙන්වයි.වලාකුළුවලින් වැඩි කොටසක් මැකී ගියේ එවිටය.
“දැන් පවා, වසර හතරකට පසුවත්, පසුගිය ජුනි මාසයේදී අප ගත් නවතම ඡායාරූපවලින් පෙනී යන්නේ වලාකුළු පෙර පැවති මට්ටමට පැමිණ නැති බව” අධ්‍යයනයේ ප්‍රධාන කර්තෘ, හාවඩ් සහ තාරකා භෞතික විද්‍යා මධ්‍යස්ථානයේ ආචාර්ය උපාධිධාරිනියක වන එරන්දි චාවේස් පැවසුවාය.
චක්‍රයේ උච්චතම අවස්ථාවෙන් වසර දෙකකට පසුව, නෙප්චූන් මත වැඩි වලාකුළු දිස් වූ බවත් - වලාකුළු වැඩි වන තරමට, නෙප්චූන් සූර්යාලෝකයෙන් පරාවර්තනය වන දීප්තිමත් බවත් කතුවරුන් සොයා ගත්හ.
නාසා ආයතනයට අනුව එම සම්බන්ධය "ග්‍රහලෝක විද්‍යාඥයින් පුදුමයට පත් කළේ නෙප්චූන් අපගේ සෞරග්‍රහ මණ්ඩලයේ ඈතම ප්‍රධාන ග්‍රහලෝකය වන අතර පෘථිවියට ලැබෙන තීව්‍රතාවයෙන් 0.1%ක් පමණ සූර්යාලෝකය ලැබෙන බැවිනි". මෙම සොයාගැනීම් වසර 40ක් පමණ පවතින නෙප්චූන්ගේ සෘතු හතරෙන් වළාකුළුවලට බලපෑම් ඇති කරයි යන අදහසට ද පටහැනිය.

අධ්‍යයනයට සම්බන්ධ නොවූ ඔක්ස්ෆර්ඩ් විශ්ව විද්‍යාලයේ ග්‍රහලෝක භෞතික විද්‍යාව පිළිබඳ මහාචාර්ය පැට්‍රික් අර්වින් විද්‍යුත් තැපෑලෙන් පැවසුවේ “මෙය ඉතා රසවත් කතාවක් සහ ඉතා හොඳ පැරණි තාලයේ සවිස්තරාත්මක රහස් පරීක්ෂක කෘතියකි. "මෙම නව පත්‍රිකාව පෙර අධ්‍යයනයන්ට වඩා දිගු කාල රාමුවක් ආවරණය කරන අතර සූර්ය දීප්තිය සමඟ නිරීක්ෂණය කරන ලද වලාකුළු ආවරණයේ ඒත්තු ගැන්වෙන සහසම්බන්ධයක් පෙන්නුම් කරයි." යනුවෙන් ය.
නමුත් සූර්ය චක්‍රයේ උච්චතම අවස්ථාව සහ නෙප්චූන්ගේ වලාකුළු බහුල වීම අතර වසර දෙකක කාල ප්‍රමාදයක් පවතී. වලාකුළු නිපදවීමට කාලය ගතවන ග්‍රහලෝකයේ ඉහළ වායුගෝලයේ ඉහලින් සිදුවන ප්‍රකාශ රසායන විද්‍යාව මගින් මෙම පරතරය පැහැදිලි කළ හැකි බව පරීක්ෂකවරුන් සිතයි.
"අපෙන් සැතපුම් බිලියන 2.5කට වඩා ඈතින් පිහිටි ලෝකයක දේශගුණය අධ්‍යයනය කිරීම සඳහා පෘථිවිය මත දුරේක්ෂ භාවිතා කිරීමට හැකිවීම සිත් ඇදගන්නා සුළුයි" යනුවෙන් Keck නිරීක්ෂණාගාරයේ කාර්ය මණ්ඩල තාරකා විද්‍යාඥයෙකු වන අධ්‍යයන සම කර්තෘ Carlos Alvarez ප්‍රකාශයක් නිකුත් කරමින් කියා සිටියේය.වැඩි දුරටත් ඔහු කියා සිටියො "තාක්ෂණයේ සහ නිරීක්ෂණවල දියුණුව නිසා අයිස් යෝධයාගේ දේශගුණය සහ සූර්ය චක්‍රය අතර සහසම්බන්ධය අවබෝධ කර ගැනීමට ප්‍රධාන වන නෙප්චූන්ගේ වායුගෝලීය ආකෘති සීමා කිරීමට අපට හැකි වී ඇත."යනුවෙනි